Korzystając z chwili wolnego i mając w pamięci nową sutannę, która niestety wymaga przeróbki postanowiłem – za namową rodzeństwa – wsiąść w pociąg i wyruszyć w kierunku Jasnej Góry.

W czwartek 22 października po wypełnieniu swoich obowiązków medialnych wsiadłem w pociąg ( za całe 36 zł) i pojechałem do duchowej stolicy Polski. 95 min. – 120 km. które dzieli moje miasto od Częstochowy nie spędziłem bezczynnie, bo zabierając ze sobą komputer postanowiłem trochę popracować i w drodze przygotować niedzielną homilię.

Częstochowa przywitała mnie deszczem, który nie nastrajał, ale… żółte liście drzew zasadzonych po obu stronach Alei Najświętszej Mary Panny, która prowadzi przed szczyt jasnogórski wynagrodziły jesienną deszczową smutę.

Pierwsze kroki skierowałem do dobrze mi znanego krawca, u którego uszyłem już dotychczas trzy moje sutanny. Po zobaczeniu „dzieła” które uszyłem w moim mieście Krawiec szyjący sutanny od 28 lat powiedział tylko jedno – ja się nie podejmę przeróbki tej sutanny, bo ona jest po prostu źle skrojona. W ten sposób temat został zamknięty, a pieniądze, które na nią wydałem – przepadły.

Krawiec z wieszaka zdjął jedną z sutann, którą kazał przymierzyć i… leżała jak ulał – jest ksiądz wymiarowy więc nie będzie problemu z doborem sutanny. Nie chciałem jednak sutanny z wieszaka ale – po zdjęciu miary, krawiec uszyje sutannę wedle moich wskazań za 2/3 ceny którą zapłaciłem za tę źle skrojoną.

Od krawca udałem się w stronę Jasnej Góry do kaplicy Matki Bożej, gdzie kończyła się właśnie Msza święta. Ponieważ kolejna była dopiero za 1,5 godziny postanowiłem odmówić różaniec za rodziców, dziadków i rodzeństwo, pomodlić się chwilę – rozmawiając z Matką Bożą o aktualnych sprawach (których ostatnio jest aż nad to) i chwilę po 13:00 wyszedłem kierując się w stronę stacji kolejowej, by o godz. 14:15 pociągiem wyruszyć w kierunku domu.

To był intensywny ale bardzo dobry – podróżniczy – dzień. Dzień modlitwy, zwiedzania i poznawania nowych miejsc i ludzi. Dzień oderwania od codzienności. Dobre są takie dni.