Sekret Mnicha

Weekend, który rozpoczyna ferie zimowe w mojej części Polski rozpocząłem od zrobienia materiału na moją stronę diecezjalna. Było to spotkanie z ciekawą osobą odbywające się w jednym z kościołów mojej diecezji. Zaproszonym gościem był Tomasz Terlikowski.

W piątkowe popołudnie zawitałem do jednego z hipermarketów jakie znajdują się moim mieście. Przechadzając się alejkami mijałem wielu ludzi w tym moich parafian z pierwszej parafii, którzy akurat byli na zakupach. Kiedy zawitałem do alejki z nabiałem byłem świadkiem pewnego zdarzenia:

W piątek siedziałem od rana w moim biurze i otrzymałem telefon z DKE od siostry zakonnej zajmującej się zdrowiem księży, która poinformowała mnie, że mój Proboszcz Emeryt jest w szpitalu.

W czwartkowy wieczór 29 stycznia odpowiadając na zaproszenie jakie otrzymało moje biuro od Księdza Biskupa udałem się wraz z moimi współpracownikami do domu biskupiego na wieczór kolędowy.

8 stycznia uległem pokusie i zakupiłem na aukcji allegro buty, na które już od dłuższego czasu chorowałem. Odkładałem, odkładałem i wciąż uważałem, że bez nich mogę się obyć, bo przecież, bez nich można żyć.

Na początku tygodnia na klatce schodowej mojej kamienicy zawisła informacja że w najbliższą środę 28 stycznia br. od godziny 15:30 odbędzie się wizyta duszpasterska zwana kolędą.

28 stycznia to jest w ostatnią środę miałem radość sprawować Mszę świętą w mojej Katedrze, zastępując kolegę Księdza, który co dzień tam celebruje liturgie, ale akurat tym razem nie mógł.

We wtorek wieczorem po wszystkich obowiązkach miałem przyjemność gościć u siebie moją uczennicę wraz z jej narzeczonym, którzy przyjechali do mnie by podzielić się swoją radością – bierzemy ślub!

Jak to możliwe, że taki ksiądz jak… dostał taki urząd w kurii. On się nie nadaje, on się na tym nie zna! Ja zajmowałem się komputerami a on! Jak to możliwe, jak to się stało!

Odpowiadając na prośbę mojego kolegi kursowego, pierwszego i jedynego jak dotąd proboszcza na moim roku, w niedzielę zastępowałem go w jego parafii. kolega wyjechał a ja pojechałem do jego parafii by posługiwać jego parafianom.

W sobotę wieczorem 24 stycznia po raz kolejny w moim życiu uczestniczyłem w balu studniówkowym. To już, jeśli dobrze liczę 7 studniówka.

W minionych dniach w czwartek i w piątek uczestniczyłem w Mszach żałobnych kapłanów, mojej diecezji, których Pan Bóg odwołał do wieczności.