Sekret Mnicha

Dzisiejszy artykuł, będzie odbiegał od tych, które pisałem wcześniej. Z uwagi na to, że wielkie święto młodych zbliża się co raz to większymi krokami, postanowiłem, że napiszę kilka słów o przygotowaniach do ŚDM i o przeżyciach im towarzyszących.

Podczas wizyty u moich znajomych z pracy, w czasie przepysznej kolacji, przygotowanej przez gospodarza, w pewnej chwili zostało postawione mi pytanie: czy nie chciałbym wziąć na ręce maleństwa, któremu robiłem zdjęcia tuż po narodzinach w szpitalu.

Moi znajomi z pracy (małżeństwo, z którym pracuję w biurze prasowym) w ostatnim czasie przeprowadzali remont w swoim mieszkaniu. Łączyło się to z przyjściem na świat ich drugiego dziecka i przeorganizowaniem w związku z tym, ich mieszkania.

W poniedziałek przed południem w mojej kamienicy marzeń, odwiedziła mnie Siostra zakonna, która pochodzi z parafii, gdzie posługiwałem przez pierwsze cztery lata mojego kapłaństwa.

W pierwszą niedzielę sierpnia, pojechałem do jednej z parafii w sercu mojego miasta by tam wakacyjnie pomóc duszpastersko celebrując Eucharystię i spowiadając.

W sobotnie popołudnie pojechałem wraz z moimi rodzicami do ich znajomych córki na ślub. Jadąc do miejscowości położonej 18 km. od mojego miasta dostałem telefon od Szefowej Położonych szpitala gdzie rodzą mamy z mojego hospicjum.

Odpowiedziałem na zaproszenie Sióstr Misjonarek Miłości i w ich klasztorze w sobotni poranek sprawowałem w klasztornej kaplicy Mszę świętą dla nich.

W życiu każdego faceta przychodzi czas na zmiany. Tą zmianą w tym przypadku, była zmiana samochodu. Po 6 latach jazdy moim Audi A4, które w tym roku skończyło 17 lat od momentu produkcji, po przejechaniu nim 91,000 tysięcy kilometrów – w sumie od czasu wyprodukowania wg licznika 321,000 km. i po ostatnich naprawach, postanowiłem kupić inny samochód.

W przygotowaniach do ŚDM, o których pisałem już wcześniej, angażowałem się medialnie przygotowując Dni w Diecezjach oraz sam ich przebieg.

Jak coś dzieje się więcej niż jeden raz, to sądzę, że śmiało można nazwać to już tradycją, tak więc. Jak tradycja nakazuje, podobnie jak w ubiegłym roku, po zakończeniu moich obowiązków związanych z posługą w diecezji, wyciągnięty przez moją Siostrę pojechaliśmy do Stolicy na Godzinę „W”.

W niedziele popołudnie postanowiłem odwiedzić mojego proboszcza, który jeszcze przebywa w szpitalu po zabiegu wszczepienia bajpasów.

W sobotni wieczór wraz z młodymi, (1,6 mln jak podają media) uczestniczyłem w wieczornym czuwaniu wraz z Ojcem Świętym Franciszkiem na Polach Miłosierdzia.