Sekret Mnicha

O mojej uroczystości pamiętali moi najbliżsi: rodzice i siostra. Obok życzeń otrzymałem od nich pewne podarunki. Od rodziców bukiet 7 pięknych białych lilii – których zapach roznosi się pięknie po mieszkaniu.

W niedzielny wieczór odebrałem telefon od naszej pani pediatry z hospicjum z informacją, ze jedna z mam z naszego hospicjum jedzie już do szpitala by tam prawdopodobnie w najbliższych chwilach urodzić.

Co roku w rocznicę święceń kapłańskich, 6 czerwca z samego rana pielgrzymuję do Częstochowy na jasną górę by tam podziękować Matce Bożej Jasnogórskiej za to wszystko co otrzymałem od Pana Boga w minionym roku.

Wieczór niedzielny spędziłem u mojego kolegi kursowego, na jednym krańców diecezji, gdzie posługuje. Zaprosił on mnie i moich kolegów kursowych na uroczyste świętowanie VII rocznicy święceń kapłańskich.

Ksiądz proboszcz z jednej z wiejskich parafii w mojej diecezji, poprosił mnie, bym poprowadził odpust parafialny przeniesiony z piątku 3 czerwca na niedzielę. Odpust Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Niedzielny poranek rozpocząłem bardzo wcześnie - skoro świt, gdyż już o 6:15 wyjechałem do parafii gdzie każdej niedzieli pomagam w posłudze kapłańskiej.

W uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, po raz kolejny doświadczyłem wielkiej radości, którą przygotował mi Pan Jezus. On jest niesamowity, tak swoją drogą.

Przygotowując materiał na stronę diecezjalną w czwartkowe południe, poznałem bardzo wielu młodych ludzi, który zaangażowani byli w działalność Caritas na terenie mojej diecezji. Kiedy nagrywałem tzw. setki, z organizatorami dziecięcego spotkania, była potrzeba, aby wypowiedział się także jeden z wolontariuszy.

Popołudniem 1 czerwca odwiedzając rodziców, jak zwykle w dzień dziecka otrzymałem od nich życzenia i prezent, bo dzieckiem dla swoich rodziców jest się zawsze.

Południe, a właściwie przedpołudnie dnia poświęconego dzieciom spędziłem w jednym ze szpitali mojego miasta, do którego z wizytą udał się mój Biskup. Tam wraz z Nim odwiedzałem sale na których leżą dzieci.

W środę 1 czerwca, jak co środę w tym roku szkolnym na 7:20 poszedłem do szkoły, tradycyjnie by poprowadzić lekcję katechezy. Pomimo tego, że jest to dzień wyjątkowy i szczególny dla dzieci i młodzieży na całym świecie, lekcje w takich szkołach jak moja odbywają się nieprzerwanie.

Po spotkaniu z kapłanem jubilatem, o którym już tutaj pisałem zostałem zaproszony na spotkanie z nim w cztery oczy, gdyż jak sam powiedział ma do mnie pewną ważną sprawę. Udałem się więc na spotkanie ze wspomnianym kapłanem we wtorkowe popołudnie.