Sekret Mnicha

W wigilię uroczystości Matki Bożej Jasnogórskiej uczestniczyłem wraz z innymi pielgrzymami w wieczornym Apelu Jasnogórskim, przed cudownym obrazem w kaplicy Jasnogórskiej.

Na szlaku pielgrzymkowym czas płynie niezwykle szybko i intensywnie. Dzień za dniem mija bardzo szybko i jak wyszliśmy w niedzielę to już po czterech dniach drogi znaleźliśmy się przed tronem Matki i Królowej w Częstochowie.

Już kolejny rok z rzędu w mojej pieszej pielgrzymce na Jasną górę wraz z pątnikami tymi świeckimi jak i duchownymi pielgrzymuje wyjątkowy, a jednocześnie bardzo zwykły pielgrzym. Jest nim jałmużnik Papieski, Ksiądz Arcybiskup Konrad Krajewski

Wybrać się na pielgrzymkę to nie lada zadanie, muszę przyznać. Choć, nie chwaląc się w tym roku pielgrzymowałem po raz 20, więc mogę powiedzieć, że świętowałem mój mały jubileusz, to zebrać się w tym roku by pójść, było mi niesamowicie ciężko.

Wyciągnięty przez jednego z moich kolegów księży, dałem się skusić, by wieczorową porą wybrać się do jednego z najbardziej tętniącym życiem miejsc w moim mieście. Jest nim pofabryczna zabudowa, przystosowana do współczesności – znana mieszkańcom jako OFF.

Tuż przed wyjściem na pielgrzymkę, po wcześniejszym zarejestrowaniu się w urzędzie transportu i komunikacji mojego miasta, udałem się by zarejestrować swój zakupiony samochód.

Przy głównej ulicy mojego miasta, w ramach sentymentalnych powrotów do lat ’70 i ’80, ustawiono symbole przeszłości, które wszystkim, żyjącym w tamtym okresie czasu, dobrze są znane. Syfon, młynek do kawy, imbryk, termos, spieniacz do mleka oraz słynna i używana po dziś dzień w niektórych domach pralka Frania.

Wykorzystując urlop, którym cieszyłem się tydzień w tym roku, a to i tak chyba zbyt długo, postanowiłem, że 15 sierpnia tj. uroczystość Wniebowzięcia NMP wykorzystam na to, by odwiedzić jedno z sanktuariów Maryjnych w naszym kraju.

Przygotowując się do uroczystości dogmatu przypadającej 15 sierpnia, postanowiłem poprosić jednego z moich księży biskupów o wywiad do Idziemy, aby opowiedział czym jest to święto, jaki jest jego sens i po co –dlaczego je obchodzimy. Efektem rozmowy stał się wywiad opublikowany w tygodniku.

W niedzielę z samego rana, musiałem przejechać przez moje miasto, mijając do załatwienia pewną sprawę. Gdy stanąłem na światłach obok jezdni znajdował się przystanek tramwajowo-autobusowy, na którym siedziały dwie starsze panie elegancko ubrane, prawdopodobnie wracające lub jadące do kościoła.

11 sierpnia – czwartek, wspomnienie św. Klary dziewicy- to dobry dzień, aby wyskoczyć na chwilę, dokładnie na chwilę, w góry. Wyskoczyć w góry na chwilę? Dziwne stwierdzenie, z pewnością! Ale jak pomyślałem, tak też zrobiłem.

W środę po odwiedzinach u rodziców i pysznym groszku z kraszeniem (bułka na masełku), który zjadłem na kolację, postanowiłem, że to co zjadłem, trzeba spalić. Wybrałem się na przechadzkę wieczorową porą nad jeziorko, znajdujące się niedaleko mojego domu rodzinnego.