Sekret Mnicha

Parafianie z parafii, gdzie posługiwałem przez jeden rok mojego kapłaństwa, z którymi mam do dziś kontakt, w ostatnich dniach przyjechali do mnie by prosić mnie na wesele oraz, bym w czasie ich ślubu powiedział kazanie i przewodził całej ceremonii.

Po zakończeniu lekcji w szkole, poproszony przez mamę, która dzień wcześniej urodziła bliźniaczki, pojechałem do szpitala i zawiozłem jej Najświętszy Sakrament, który leżąc na sali pooperacyjnej, przyjęła.

Kilka dni temu z uwagi na imieniny mojego biskupa diecezjalnego, zostałem poproszony by reprezentować go na poświeceniu nowego regionalnego oddziału Polskiego Radia.

Około dwa tygodnie temu, moja pani doktor hospicyjna powiedział mi, że szykuje się poród dwójki dzieci – bliźniąt syjamskich.

Jako, że każdy z księży diecezjalnych musi zadbać o siebie sam, tak więc i na zakupy trzeba samemu się wybrać. I tak jak co kilka dni wybrałem się do sklepu, jednego z sieci minimarketów, które znajdują się w moim mieście.

Tradycyjnie już, dwa razy w roku, w moim hospicjum, gdzie posługuję od ponad 2,5 roku, sprawowana jest Msza św. za zmarłe dzieci z hospicjum domowego, stacjonarnego i perinatalnego.

Piątkowy wieczór spędziłem w jednej z parafii śródmieścia mojego miasta. Pomimo, że jest to teren bardzo trudny duszpastersko, gdyż nie wielu tam praktykujących wiernych, a i licznie obecna bieda, bark pracy i szerzące się nałogi sprawiają, że z wielką trudnością tam się duszpasterzuje.

W czwartkowe południe wziąłem udział w spotkaniu wielkanocnym służb mundurowych mojego miasta i województwa. Na tym spotkaniu obecny był także mój ksiądz biskup oraz kapelani.

Jak się okazało dość niedawno, Helena Kowalska, która przez jakiś czas mieszkała na terenie mojej diecezji, tutaj w jednej z parafii przystąpiła do sakramentu bierzmowania.

We wtorek wielkanocny, tradycyjnie już jak co roku wraz z moim kolegą z pracy pojechaliśmy do Częstochowy, by w narodowym sanktuarium Maryjnym uczestniczyć w pielgrzymce maturzystów.

Wstałem we wtorek rano, podchodzę do okna i przecierając oczy po śnie nie wierzę własnym oczom, oto 18 kwietnia skąpany w śniegu.

Wszystkiego najlepszego z okazji Świąt Wielkanocnych dla wszystkich czytających i odwiedzających mojego blooga! Życzę dużo radości, pokoju serca i nadziei, którą daje Chrystus Zmartwychwstały.