Sekret Mnicha

W okresie wielkiego postu, w całej Polsce, odbywają się Misteria Męki Pańskiej, opowiadające o ostatnich chwilach życia Jezusa Chrystusa. Zwyczaj ten trwa od średniowiecza, kiedy to sceny biblijne przybliżane były tym, którzy nie potrafili czytać i nie byli w stanie zapoznać się z historiami biblijnymi.

W okresie Wielkiego Postu, codziennie lub co 2-3 dzień odwiedzam kolejne wyznaczone przez mojego biskupa, kościoły stacyjne. Tam podczas Mszy św. wykonuję dokumentację zdjęciową, a następnie tekst i zamieszczam na stronie mojej diecezji oraz wysyłam do KAI-u.

W czwartkowe przedpołudnie, miałem dość nieciekawe, że tak ujmę, spotkanie z kimś ważnym. Niestety, nie zawsze jest kolorowo w kapłańskim życiu, czasem bywa i tak, że dostaje się po głowie, zarówno przy okazji, jak i bez okazji.

Koniec marca to w moim rodzinnym domu święto związane z urodzinami Kogoś, kto jest dla mnie bardzo, bardzo ważny w moim życiu. Mowa tutaj oczywiście o mojej niezastąpionej, jedynej w swoim rodzaju, najwspanialszej, najukochańszej i wyjątkowej, prywatnej i osobistej SIOSTRZE!

Czwartkowe popołudnie spędziłem u mojego maleństwa – córeczki chrzestnej. Przyznam, że na początku była nieco skrzywiona i nawet coś tam pokwikiwała, ale po kilku chwilach, gdy się przyzwyczaiła, było już tylko lepiej.

Codzienność spędzana w cieniu katedry, matki wszystkich kościołów w diecezji sprawia, że człowiek, nie tylko zachwyca się jej pięknem, ale i odkrywa za każdym razem coś nowego w tej niespełna 100-letniej budowli sakralnej.

Każdy zakupiony samochód, po okresie do miesiąca czasu, należy zarejestrować w urzędzie rejestracji w danym mieście. Po wyznaczeniu się na konkretny dzień i godzinę, we wtorek 28 marca, pojechałem złożyć odpowiednie dokumenty, a w zamian otrzymałem nowe tablice z literami mojego miasta.

W niedzielne przedpołudnie sprawowałem Mszę świętą i nabożeństwo Gorzkich Żali w jednej z najmniejszych parafii mojej diecezji. Zastępowałem tam księdza proboszcza, który wraz ze swoimi parafianami udał się na pielgrzymkę.

W niedzielne przedpołudnie pojechałem odwiedzić mojego seniora, Księdza Proboszcza emeryta. Już był po porannej Mszy św. i śniadaniu, więc mogliśmy Chile poświęcić na rozmowę w jego gabinecie, gdzie ma swój księgozbiór i biurko.

Rekolekcje, rekolekcje, rekolekcje i po rekolekcjach. Trzy dni minęły jak jedna chwila. Po czasie stwierdzam, że nie było czego się bać. Było bardzo dobrze (wg mnie) to oczywiście wrażenie subiektywne. Dodam, że zarówno ci najmłodsi, średni jak i najstarsi, sprawili mi wiele radości swoim słuchaniem.

W ostatnim dniu rekolekcji wielkopostnych 2017 – w wydaniu pierwszym, poruszyłem tematykę sakramentu pokuty i pojednania. Dlaczego należy się spowiadać? Dlaczego powinniśmy się spowiadać? Skąd w Kościele sakrament pokuty, kto dał go Kościołowi?

Śmierć to temat, od którego uciekamy, o którym nie chcemy mówić. Temat, który staje się tabu do momentu, kiedy nie przyjdzie niespodziewanie i nie zabierze nam kogoś z naszych bliskich.