Jest już niepisanym zwyczajem – że od lat – przed szczytem jasnogórskim tuż przed wejściem pieszych pielgrzymek z mojej diecezji rozmawiamy z pasterzem diecezji. Tematem wywiadu jest jak zwykle temat pielgrzymowania.

Wyjątkowość polegała na tym, że w tym roku po raz pierwszy – ten wywiad – przeprowadzałem z nowym pasterzem. Nowym pasterzem, ale swoim biskupem – bo pochodzącym z naszej diecezji, duchownym, który skończył nasze seminarium, który od lat chodził w tej pielgrzymce, który jest jednym z nas.

To absolutnie nowa, a dla mnie osobiście bardzo poruszająca i wzruszająca sytuacja – rozmawiać z moim biskupem, moim rodakiem, pątnikiem, który jak i ja chodził w tej samej pielgrzymce, a teraz wita nas – pielgrzymów – przybywających do Matki Bożej na uroczystość Jej imienin.

Krótka, treściwa rozmowa pokazała pasterza, który chciał być w każdej z pielgrzymek, spotkać się z jak największą ilością pielgrzymów na szlaku w kierunku Jasnej Góry i modlić się z nimi, za nich i za cały Kościół.