Sekret Mnicha

Już po raz czwarty moja (prywatna osobista )Siostra wybrała się szlakiem pielgrzymkowym do jednego z najstarszych sanktuariów chrześcijaństwa, tj. do grobu św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostella.

Po powrocie z motocyklowych rekolekcji kapłańskich, w sobotę jak zwykle, o czym już pisałem na blogu, pojechałem z samego rana (6:15) do parafii gdzie codziennie sprawuję Mszę św.

W piątek 16 września wraz z młodzieżą mojej diecezji pojechałem do Torunia, by tam uczestniczyć w dziękczynieniu mojej diecezji za minione ŚDM.

W święto Podwyższenia Krzyża Świętego, wieczorem – może bardziej późnym popołudniem całą grupą rekolekcyjną udaliśmy się motocyklami do kościoła św. Stanisława Kostki na Warszawski Żoliborz, by tam celebrować Eucharystię.

Podczas rekolekcji motocyklowych, wszyscy uczestnicy wybrali się do muzeum Powstania Warszawskiego. Wspólnie w sześciu grupach przejechaliśmy z jednej na drugą stronę Wisły, a następnie wszyscy wjechaliśmy na dziedziniec muzeum, przez bramę dla vipów.

Drugą trasą przygotowaną przez organizatorów rekolekcji, była trasa wiodąca z Warszawy do Radzymina i Ossowa.

Po powrocie z przejażdżki motocyklowej wysłuchaliśmy kolejnej konferencji, którą jak i całe rekolekcje wygłosił do nas proboszcz katedry warszawsko – praskiej.

Rekolekcje dla księży motocyklistów to nie tylko czas na wspólną modlitwę, słuchanie konferencji ale także czas na budowanie wspólnoty kapłańskiej i realizowanie i dzielenie się swoją pasją.

Nie dalej jak miesiąc, może półtora temu, od mojego Kanclerza otrzymałem zaproszenie, które przyszło do naszej kurii, a informowało o rekolekcjach, które organizowane są dla księży, którzy jeżdżą na motocyklach.

Zadzwonił pierwszy dzwonek, co oznacza, że trzeba ruszyć do szkoły. Podobnie jak w ostatnich dwóch latach, tak i w tym roku podjąłem pracę w moim liceum. To już kolejny, dokładnie 9 rok pracy w szkolnictwie.

Jak już pisałem, codziennie celebruję Mszę św. o godz. 6:30 w jednym z sanktuariów Maryjnych mojego miasta. Gdy w czwartek 8 września wyszedłem do ołtarza, by sprawować Mszę św. okazało się, że intencja jest za zmarłego w 1 rocznicę śmierci.

Zakończyły się wakacje, kończy się też czas pięknej i ciepłej pogody. Za chwilę zacznie się wcześnie robić ciemno, zimno i deszczowo. Nie ma co, wrzesień to miesiąc, gdy po woli zaczyna odczuwać się zbliżająca wielkimi krokami jesień.