Już od dziesięciu lat tradycją stało się wspólne pielgrzymowanie w uroczystość Wszystkich Świętych lub Dzień Zaduszny na wyjątkowy cmentarz – miejsce spoczynku osób bezdomnych, samotnych i tych, którzy odeszli z tego świata, często nie mając przy sobie najbliższych. Odpowiadając na wezwanie biskupa, wierni gromadzą się tam, by modlić się za zmarłych, uczestniczyć we Mszy św. oraz procesji żałobnej.

Tegoroczna Eucharystia została odprawiona 1 listopada o godz. 18.00. Liturgia sprawowana już po zmroku, w blasku świec płonących na grobach, miała szczególnie wymowny charakter. Był to czas modlitwy, refleksji i pamięci o tych, których życie niejednokrotnie naznaczone było samotnością i trudnymi doświadczeniami.

Po zakończeniu Eucharystii uczestnicy wyruszyli w procesji żałobnej alejkami cmentarza. Pasterz się za pochowanych tam zmarłych, święcił ich groby i okadzał je, polecając wszystkich Bożemu miłosierdziu. Modlitwa obejmowała nie tylko osoby spoczywające na tej łódzkiej nekropolii, ale również zmarłych pochowanych na cmentarzach w Polsce i na całym świecie.

Tegoroczna liturgia miała szczególny wymiar – była już dziesiątą Mszą św. sprawowaną na tym cmentarzu. Można więc powiedzieć, że miała charakter jubileuszowy.

Od początku tej inicjatywie towarzyszy obecność i modlitwa za mieszkańców mojego miasta, którzy właśnie na tym cmentarzu oczekują na zmartwychwstanie. Każdego roku jest to okazja, by zatrzymać się przy grobach ludzi, których historie często pozostają nieznane, a których życie zakończyło się bez obecności rodziny i przyjaciół.

Ta modlitwa przypomina nam o ważnym chrześcijańskim obowiązku: troska o drugiego człowieka nie kończy się wraz z jego śmiercią. Modlitwa za zmarłych jest wyrazem miłości, pamięci i nadziei na życie wieczne. Szczególnie potrzebna jest tym, za których być może nie modli się już nikt z najbliższych.

Bo każdy człowiek ma swoją godność, każdy zasługuje na pamięć i modlitwę. A Kościół nie zapomina o tych, o których zapomniał świat.