Przez lata mojej medialnej posługi uczestniczyłem już w kilku uroczystościach konsekracji kościoła. Ta, w której uczestniczyłem w ostatnią niedzielę – 27 września br. – była kolejną, ale dla mnie osobiście, bardzo wyjątkową.
Konsekracja Kościoła pw. św. Ojca Pio stała się uwieńczeniem 25-lecia istnienia wspólnoty parafialnej, której świątynia położona jest niedaleko, bo jakieś 15 km. od mojego miasta. Niewielka parafia – bo zaledwie 2 tys. – jest prawdziwie żywą wspólnotą parafialną, w której każdy ma swoją odpowiedzialność za swoją posługę na rzecz parafii. Są odpowiedzialni za porządek, za służbę liturgiczną, za chór, za kwiaty, porządek w świątyni, komentarze, czy ogród dookoła kościoła. Wszyscy razem tworzą wspólnotę, której od samego początku towarzyszy ten sam proboszcz.
Konsekracja świątyni – pieczołowicie przygotowana – nie była religijnym teatrem, dobrze wyćwiczonym, ale prawdziwym przeżyciem religijnym, w którym każdy miał swoje zadanie, każdy czuł się potrzebny, każdy angażował się tak, jak chciał.
W niewielkiej świątyni wszystkie miejsca były zajęte, a ci parafianie czy goście, którzy nie znaleźli miejsca w kościele, mieli przygotowane miejsca przed kościołem, gdzie ustawiono specjalny telebim, by widzieć to, co dzieje się wewnątrz.
Po zakończeniu liturgii był czas na wspólne świętowanie – agapę. Był wspólny posiłek, muzyka na żywo – występy zespołów ludowych, recytacje, wspomnienia oraz bycie razem, we wspólnocie (najpierw ołtarza), a następnie wspólnocie stołu.
Wspólnota parafialna – to określenie, które choć jest obecne w Kościele, w jednych parafiach jest odczuwalne i widoczne, a w niektórych jest używane – w przemówieniach. Wspólnota, która staje się rodziną, która jest domem.
Dodam, że obok uczestniczenia w tym duchowym wydarzeniu wykonałem swoją pracę medialną nagrywając i fotografując, a następnie przygotowując materiał do publikacji w mediach diecezjalnych i ogólnopolskich. Swoją drogą, załapałem się nawet na jakieś foto przy medialnej pracy.
Fotoreportaż z konsekracji świątyni i ołtarza
