Sekret Mnicha

Po zakończeniu liturgii święceń i rozdaniu nominacji dla neoprezbiterów, poszedłem do domu, aby materiał, który zgromadziłem zamieścić na stronie diecezjalnej.

W czwartek 25 maja w mojej katedrze była sprawowana Msza św. podczas której ksiądz biskup udzielił święceń kapłańskich 7 diakonom, wśród których był mój uczeń, którego 2 lata uczyłem katechezy w liceum ogólnokształcącym. Niezwykłą radością było dla mnie nałożyć ręce, podobnie jak inni kapłani na głowę tego, którego Pan Bóg powołał i wybrał na swojego kapłana.

Choć wielkimi krokami zbliża się czerwiec, a wraz z nim ostatni dzwonek w szkole, to jeszcze (niestety) trwa rok szkolny, a wraz z tym w szkole odbywają się zajęcia.

Jak pisałem już wielokrotnie, co jakiś czas odwiedzam mojego pierwszego Proboszcza, dziś już emeryta, który wypoczywa na zasłużonej emeryturze.

Dokładnie 9 lat temu uczyłem go religii, 7 lat temu wstąpił do seminarium, w ubiegłym roku przyjął święcenia diakonatu, a już za kilka dni rozpocznie swoją największą życiową przygodę, gdy przyjmie święcenia kapłańskie i zostanie sługą Chrystusa sprawującym święte sakramenty.

O tym jak ważną rolę spełniają w społeczeństwie strażacy, nie trzeba nikogo przekonywać. To dzięki ich pracy, która nie jest tylko wykonywaniem zawodu, ale prawdziwą posługą z powołanie, każdy obywatel naszego kraju może czuć się bezpieczny. Jak wskazują badania opinii publicznej, największym zaufaniem cieszy się właśnie ta grupa zawodowa.

Niedzielne przedpołudnie i południe spędziłem na zastępstwie w parafii Michała Archanioła, w której proboszczem jest mój kolega ksiądz, który wraz ze mną pracował w jednej ze szkół mojego miasta.

Diakonos znaczy sługa – to słowa wypowiedziane przez biskupa mojej diecezji, który wyświecił nowych diakonów dla mojej diecezji. Uczestniczyłem w tej uroczystości i rejestrowałem ją dla potrzeb mojej diecezjalnej strony.

Od pomysłu do realizacji – tj. budowy pomnika upamiętniającego ofiary 10 kwietnia 2010 roku, minęło nieco ponad rok. Dokładnie miesiąc po 7 rocznicy, w moim mieście został odsłonięty i poświęcony pomnik upamiętniający to tragiczne wydarzenie.

Zbliża się kolejna, okrągła rocznica wizyty Jana Pawła II w moim mieście. Postanowiłem przygotować wywiad rzekę z jednym, z organizatorów tej pielgrzymki w moim mieście, tzn. z ówczesnym biskupem ordynariuszem, dziś seniorem.

Jak pisałem już kiedyś, w życiu każdego księdza, pojawiają się takie cukierki, które Pan Bóg daje, aby doświadczyć, że jego posługa jest potrzeba, że jego posługa sprawia radość tym, do których jest posłany, ale także jemu samemu.

W mojej diecezji trwa czas oczekiwania. Śmiało mogę powiedzieć, że przeżywamy swoistego rodzaju adwent związany z oczekiwaniem na nowego Pasterza dla diecezji.