Sekret Mnicha

W najnowszym tygodniku Idziemy znajdują się moje dwa duże artykuły. Pierwszy opowiada o pielgrzymce mojej diecezji do Fatimy w 100- rocznicę objawień Matki Bożej, natomiast drugi, opowiada o historii pastorału pierwszego ordynariusza mojej diecezji. Zachęcam do lektury.

W środowy wieczór mój ksiądz biskup podziękował wszystkim, który w jakikolwiek sposób byli zaangażowani w uroczystości ingresowe.

W sobotę 4 listopada odbyły się uroczystości objęcia mojej diecezji przez nowego biskupa. Już od 8:00 rano w katedrze rozstawiałem kamerzystów, fotoreporterów oraz dziennikarzy, którzy przyjechali do mego miasta by relacjonować całe wydarzenie. Przyznam, że to nie było łatwe, gdyż każdy z nich chciał najlepsze miejsce, najlepszy kadr i doskonałą relację z wydarzenia.

Tradycyjnie już od ponad roku, w każdą niedzielą i święto, posługuje w parafii – sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Tym razem w blasku jesiennego słońca mogłem modlić się w tej starej- jak na moje miasto- świątyni.

Dziś tj. w poniedziałek 6 listopada mija dokładnie 57. rocznica święceń kapłańskich mojego Szefa tj. Księdza Proboszcza, o którym na blogu już wielokrotnie pisałem.

Na kilka dni przed uroczystością Wszystkich Świętych, miałem radość sprawować Mszę św. dla kleryków w kaplicy seminaryjnej. Alumni V i VI roku poprosili, abym sprawował dla nich Eucharystię i powiedział im słowo.

Przegotowania do uroczystości ingresowych podzieliłem w czasie na kilka części.

Wraz z nowym ordynariuszem mojej diecezji do domu biskupiego zawitały nowe siostry zakonne. Zgromadzenie nie znane na terenie mojej diecezji gdyż dotąd siostry nie miały tutaj swojej placówki. Mowa o siostrach Jadwiżankach Wawelskich.

W domu biskupim, w przedostatnim dniu października, wraz z koleżanką z Niedzieli przeprowadziliśmy pierwszy wywiad z moim nowym biskupem.

Tym razem poród odbył się w państwowym szpitalu, gdzie jednym z ordynatorów jest profesor ginekologii bardzo znana i ceniona w moim mieście. O profesor już kiedyś pisałem i jak sądzę po porodach hospicyjnych już do nas się przyzwyczaiła i oswoiła z naszą obecnością.

W tych dniach poprzedzających Wszystkich Świętych pojechałem na giełdę kwiatową, gdzie kupiłem kwiaty, a także znicze, aby na grobach najbliższych. Pojechałem na cmentarz do mojego księdza proboszcza gdzie uporządkowałem grób, postawiłem kwiaty, a znicze zapalę 1 listopada.

29 października minęła 1 rocznica, kiedy moje dziecko chrzestne przyjęło pierwszy sakrament Kościoła – CHRZEST. Rodzice zaprosili mnie na pyszny tort, a była też i chwila na spotkanie i zabawę z chrześnicą.